20:00 Hr. een eerste briefing waarop de Essense Ballonclub en Rolf Eck hun gasten verwelkomden en het aftellen begon. Een tweede briefing was voorzien om 24:00 Hr. en Willi Eimers had het recentste weersvoorspellingen en van de luchtverkeerscontrole de beperkingen voor een vlucht tot max. 4000ft. Na deze briefing werd gestart met een interval van zon 3 minuten.
Onze starttijd was 00:28 Hr. (LT) en we vaarden richting noord. Wij zagen een paar concurrenten een lang tijd rechts van ons, ook zij bleven laag over Münsterland. De rest van de deelnemers vaarde meer oostelijker. Eschede en Osnabrück passeerden wij rechts en via Bremen en Bremerhafen staken wij de Weser over. Niet plezierig was de hitte tijdens de nacht, wij waren werkelijk gelukkig dat de ochtendmist de zon tegenhield.
Tijdens de middag, bij 35°C, begeleidde Bremen Radar ons tot Hamburg. Wij kregen geen toelating om luchtruim "C" in te gaan, dit zorgde voor een serieuze inspanning en zo kruisten wij de Elbe dichtbij Glücksburg. Stefan en ik waren zo gelukkig, niet meteen om niet meer opnieuw met Hamburg te spreken, maar de wind draaide naar 195° met twee knopen. Wij klommen om een betere wind te vinden richting NO. Zeer langzaam bereikten wij de randen van het Meer Plön.
Na een korte discussie, gingen twee zakken over boord en klommen wij tot 2500m. Ik vroeg Bremen Radar om verder te klimmen en dit door te geven aan Kopenhagen Radar. Wij kruisten direct de Fehrmann-Belt-Brug en de Deense eilanden met een heading van 300°.
Met bijna 35 knopen schoven wij langs de Zweedse kust, steeds radiocontact met Mälmö. Recht naar Bornholm en het Zweedse continent, wij gingen de Baltische Zee in. Steeds hoorden wij het geluid van de scheepsmotoren. De D-OCOL vaarde prachtig. Om 03:40 Hr kwam de zon op en wisten we ook dat we richting Kaliningrad/Rusland gingen.
De Zweedse luchtverkeerscontrole gaf geen antwoord meer op onze oproepen. We probeerden dan maar om Polen te bereiken. Gedansk gaf antwoord, bekeken onze positie en schoven ons door naar Kaliningrad Radar.
De zeeautoriteiten waren geïnformeerd en wij veranderden van frequentie na het doorkruisen van het Poolse grondgebied. Het was absoluut prachtig om de kustlijn recht voor ons te zien. Wij zijn terug aan wal. Ongeveer 3000m onder ons een Antonow die klaar stond om te starten (de hele lucht trilde). De controletoren vroeg ons of wij een vluchtplan en een verzekering hadden, en hoeveel personen aan boord waren. Wij vertelden hem, dat het onze intentie was te landen in Vilinus/Litouwen.
Maar we zeiden er ook bij dat het door de wind ook een stukje in Polen zou kunnen zijn.. Na het geven van de toestemming drukten wij onze dank in een warme "Spassiva uit. Ten zuiden van Gusev bereikten wij opnieuw Pools grondgebied. Wij hadden een snelheid van bijna 80km/h en door de sterke thermische winden moesten wij vóór de Witrussische grens landen.
Wij daalden zeer snel en na het overvaren van sommige kleine meren zijn wij dichtbij Suwalki geland, 80m vanaf de straat. Vijf en een half uur later zijn wij met onze ballon onderweg naar Ginteras Surkus. Wij hadden een prachtige nacht in Litouwen en de volgende dag brachten onze vrienden ons naar huis in Duitsland, waar wij donderdagochtend aankwamen.
Veel dank aan Rolf Eck en Ballonclub Essen. Dank aan elke ATC in Duitsland, Denemarken, Zweden, Polen en vooral Kaliningrad, Thomas Fink, Günter Oberseider, Marie-Luise Missel, Renate Braun, Gottlieb Blenk evenals onze vrienden in Litouwen Ginteras, Rumas en Vitautas, FVA , maar in het bijzonder onze families.
Bepperl & Stefan
Vrijdag, heel vroeg in de ochtend vertrokken Stefan en ik met onze ballon in de richting van Marl, in de hoop om nergens files te hebben.
