Het opbouwen verliep heel vlot en toen ook de Belgische vlag werd bevestigd werd het ons duidelijk dat het opstijgen niet lang meer op zich kon laten wachten… onder leiding van Jean Sax werd de ballon ‘afgewogen’ en met de woorden… alles los… én op de tonen van het Belgisch volkslied steeg het drietal om 16u15 op.
Onmiddellijk werd duidelijk dat er wel iets meer wind zat dan op zaterdag en vanuit een andere richting. Nog boven de sportvelden van Puyenbeke werd er een halve zak zand uitgeworpen om iets meer hoogte te nemen.
Om voor ons zelf te bewijzen dat het kwijtspelen van de ‘Bazenheid’, een dag eerder, slechts een zwak moment was hadden we ook nu al lang beslist om terug te volgen… later zou blijken dat we niet alleen waren.
Reeds bij de start hadden we verschillende mensen horen zeggen… Engeland zit er in… maar aan een Engeland-vaart begin je niet onvoorbereid én niet met zo weinig ballast… gelukkig maar voor ons, want ‘Het Kanaal’ is net iets breder dan de Schelde en dus hadden we de ballon ook nu weer kwijtgespeeld.
Via Sinaai, Eksaarde… ging het richting Provinciaal Domein Puyenbroeck, één van de opstijgterreinen (voor warmeluchtballons) in de wijde omgeving rond het Waasland… vandaag geen aktiviteit… op uitzondering van wat wandelaars én de gebruikelijke barbecue-feestjes.
Tot nu toe hadden we de ballon regelmatig moeten staan opwachten, maar met ‘Het Kanaal’ in zicht… nee, nee niet Het Kanaal dat Engeland van het vaste land scheid…maar het kanaal Gent-Terneuzen en de industriezone eromheen, kon het nu wel eens iets spannender worden.
We namen het veer in Langerbrugge, de crew sprak later over de Ferry (ge weet wel de Gordon Bennett… Zweden), en namen opnieuw een afwachtende houding aan.
Blijkbaar hadden al die geasfalteerde terreinen (parkings Volvo / Honda) én het kanaal er voor gezorgd dat de ballon nu een ruime bocht rond Gent nam richting Deinze.
Vanaf nu kwamen we regelmatig de crew én nog een andere volger tegen, maar beslisten om verder op eigen houtje te blijven volgen… zonder radio aan boord… zonder enige vorm van communicatie… we zien wel hoe dit afloopt!
Deze vorm van tijdverdrijf is waar de Gordon Bennett ooit is voor in ’t leven geroepen!!!
In de omgeving van Nevele zijn we dan toch in de problemen gekomen… de ballon had ondertussen heel wat meer snelheid gekregen en de passage door Nevele verliep niet zo vlot… er was geen visueelcontact meer… en met ‘de natte vinger’ moesten we nu bepalen in welke richting het nu verder moest!
Met het zweet op het voorhoofd reden we verder richting Deinze… daar is hij… maar dan bleek het om een warmeluchtballon te gaan… met de moed der wanhoop wij verder… en dan, dan is er koffie (nee, da’s een andere story… daar was geen tijd voor) amper de grote van een tennisbal… daar was hij, weggedoken in een mistsluier. Wij plankgas via Zeveren, de baan naar Tielt… links af naar Grammene, Gottem… via éénvaks baantjes, karreslagen… en een steeds groter wordende ballon… uiteindelijk zaten we er terug onder!
Vastbijten! Niet meer loslaten…
De ballon was ondertussen reeds een flink stuk gedaald, en het werd ons duidelijk dat men volop bezig was met de voorbereiding van de landing… nog één laatste foto… maar bij het kruisen van de baan Deinze – Kortrijk moesten we vaststellen dat het nu toch wel aan een behoorlijk tempo ging.
De volgwagen kwam ons voorbij gescheurd met Rudy in hun spoor, net twee bloedhonden, het zou misschien wel verstandig zijn om nu ook in hun sporen te volgen… maar als bezeten raasden ze steeds rechtdoor… is dat wel verstandig!? Terug RECHTSOMKEER!!!
Het kon nu elk ogenblik gaan gebeuren… een laatste woonwijk… een weiland… en iets verder de spoorweg. Het sleeptouw ging over boord en alsof de wind ineens volledig weg gevallen was bleef de D-OOWS zo goed als stil hangen. Wij, zo fier als een gieter, den prikkeldraad over… we did it!!!
Tien minuten later kwam ook de crew aangereden… olé… olé, olé, olé…
De ballon werd vervolgens ingepakt, na een vaart van 3u30’, én er werd geklonken op de volgende schitterende vaart… Bitterfeld… here we come!!!
Zulte... Donald & Luc Buyle
